Timo d'Italia (9)

Zaterdag 15 mei Bruine monsters Etappe zeven. Vanuit Carrara de Apennijnen in. De finish na 220 kilometer in Montalcino. Regen, kou, mist: wolvenweer. Wij proberen een keer ruim voor de start aanwezig te zijn, maar dat lukt ons niet. Als we op drie kilometer afstand van de partenza zijn, zien we het peloton alweer voorbij scheuren. Om ons heen de zakkenrollers van Carrara, die ons vanaf het station al aan het volgen zijn, maar gelukkig lopen we Kathy tegen het lijf. De journaliste van het Australische magazine Ride Cycling Review is ook te laat voor de start, maar wel in het bezit van een huurauto. In een kleine FIAT rijden we met z’n drieën richting finishplaats Montalcino. De mensheid is ons goed gezind de laatste dagen. Gisteren, het werd al donker en de treinen reden niet meer, moesten we nog naar onze verblijfplaats Sarzana zien te komen. We kochten een paar koeken in een delicatessenzaak. De eigenaar en zijn vrouw zagen op onze gezichten de eerste tekenen van wanhoop en stonden erop ons te brengen. In Sarzana bleven we in het appartement van de Nederlandse Nieske en haar man Leo. Aankomst tegen tienen, opgemaakte bedden en pasta op tafel. Ongekende gastvrijheid. Hun zoon Cesare was er ook. Verzot op wielrennen en soms zelfs motard voor de RAI. Cameraman achterop en de koers in beeld brengen. Verslaafd aan snelheid en adrenaline. Hoe gevaarlijker hoe beter. Vroeger deed hij het veel vaker, maar het valt niet te combineren met zijn bakkerij. Met een blik van weemoed liet hij ons foto’s zien uit de periode dat hij nog tijd had voor etappekoersen. De etappe van vandaag zou Cesare op het lijf geschreven zijn. Zware, moeilijke omstandigheden. Leuk die tijdsverschillen in de ploegentijdrit, maar nu is het pas écht man tegen man! Op een kleine veertig kilometer voor het einde is er de Passo del Rospatoio. Tot op het bot doorweekte coureurs. Vincenzo Nibali verslikt zich in Michele Scarponi, hij houdt de bocht niet en komt ten val, samen met zowat al zijn ploegmaten. Daar gaat zijn roze trui. Op naar de strade bianche, de witte onverharde wegen van Toscane. Door de stromende regen is er van het wit geen sprake meer. Bruine modderpaden zijn het, omstandigheden die doen denken aan Parijs-Roubaix of een wereldkampioenschap veldrijden. Vooraan maakt een select gezelschap zich los. Alexandre Vinokourov schudt het regenwater als een doorweekte hond van zijn lichaam. Cadel Evans ziet eruit alsof hij net uit de grond is komen klauteren. Zij zijn vandaag het sterkst. Op de Poggio Civatella, vijf kilometer voor het eind, rijden ze weg bij de concurrentie. Alleen Damiano Cunego, Marco Pinotti en David Arroyo lukt het nog net om aan te sluiten voordat de steile, nauwe straten van Montalcino bereikt worden. Wij staan 150 meter voor de finish en precies daar gaat Evans de sprint aan. Je hoort zijn spaken kraken. Snel het hoofd draaien naar het grote scherm. De wereldkampioen wint weer, maar het roze is voor Vino. Het duurt bijna een half uur voordat iedereen binnen is. Renners zien eruit als monsters, weten niet hoe snel ze in de bus van hun ploeg moeten duiken. Zij smeken om betere omstandigheden, wij houden het graag zoals vandaag. Morgen nog hoger, naar Terminillo. Nu de regen in en op zoek naar een slaapplaats! Ciao! Timo Bruijns

Datum: 2010-05-15 23:22:39
Keywords: kilometer, man, omstandighevandaag, montalcino, regen, voordat, snel, cesare, doorweekte, roeruit, evrijcarrara, finish, etappe, monsters, bruine, start, lukt, sarzana, timo, lijf

Lees meer...

Share Meld Misbruik

• Goss wint in de Giro
• Timo d'Italia (11)
• No. 19 voor Teutenberg
• Timo d'Italia (10)
• Derde plaatsen 4-Crossers
• Timo d'Italia (8)
• Timo d'Italia (7)
• Timo d'Italia (6)
• Rasmussen wint spurt
• Ratto verrast in Larciano

Externe Sitemap

Gerelateerde Berichten

Doorzoek Feedy

Overzicht